„Nie zamykajmy serc, zbawienia nadszedł czas, gdy Chrystus puka w drzwi, może ostatni raz…”
Abp Fulton J. Sheen połączył w swym dziele ostatnie 7 słów, siedem zdań Chrystusa na krzyżu z etapami Eucharystii. Przyjrzyjmy się tym słowom i odnieśmy je do przeżywanej Eucharystii.
- Przebacz im, bo nie wiedzą co czynią. Każda Msz św. rozpoczyna się aktem pokutnym. Ten akt gładzi nasze grzechy powszednie i wprowadza nas w istotę Eucharystii. W ten sposób Jezus jest z nami – grzesznymi, prosi Ojca za nami, bo jesteśmy grzesznikami. Analizując nauczanie abp. Sheena na temat ostatnich siedmiu słów, można podzielić je na dwie zasadnicze części: te, w których wyjaśniał prawdę na temat Boga i wiary oraz te, w których próbował dać odpowiedzi na pytania, kim jest człowiek i wskazać na zagadnienia moralne. Pierwsze trzy słowa z krzyża są według Sheena przeznaczone do trzech grup ludzi, które Jezus najbardziej umiłował: do wrogów, grzeszników oraz do świętych. Tak jak przed śmiercią ludzie wypowiadają słowa do tych, których najbardziej kochają, podobnie uczynił Zbawiciel. Mówiąc o wrogach, zauważa, że czynnikiem łagodzącym ich postępowanie jest fakt, iż nie wiedzieli, co czynią (por. Łk 23, 34). Ignorancja w sprawach duchowych doprowadziła zbrodniarzy do tego, że zaprowadzili Jezusa aż na krzyż.
- Dziś ze mną będziesz w raju. Przypominamy sobie historię o dobrym i złym łotrze. Obaj nie rozumieją co się wokół nich dzieje. Dobry łotr nazwany jest pierwszym kanonizowanym. Z czym my przychodzimy na Eucharystię? Może to tylko gest zewnętrzny? Prośmy Chrystusa – pomóż mi Chryste, oczyść to z czym przychodzę, co Tobie ofiaruję.
- Oto Matka Twoja. „Święty, święty, święty…” Maryja Jako wzór osoby świętej, godnej do naśladowania i wspomożycielki każdej osoby wierzącej. Sheen przedstawia Matkę Bożą, która przez ofiarę i posłuszeństwo zasłużyła na tytuł, który straciła Ewa – tytuł „Matki ludzi”. Poświęcając jej cały cykl rozważań, ukazuje jej głęboki związek z Jezusem. Dokonuje się to już od spotkania Symeona przy świątyni jerozolimskiej, który zapowiada Maryi, że ma strzec Ofiary do godziny ofiary i troszczyć się o Niego jak pasterz troszczy się o owce, aż do momentu, kiedy Baranek zostanie zaprowadzony na rzeź, jaką będzie krzyż.
- Boże mój, czemuś mnie opuścił? Konsekracja. Eucharystia jest aktywnym urzeczywistnieniem się śmierci Chrystusa, ponieważ Msza Święta jest bezkrwawą pamiątką ofiarnej śmierci Zbawiciela.
- Pragnę. Komunia św. Spękane usta, zesztywniały język, prośba o ulżenie. To pragnienie przyjęcia Chrystusa do naszych serc ma być wyrazem naszej tęsknoty za Panem. Czasem forma przyjmowania Komunii św. (zwłaszcza w czasie pandemii) budzi u niektórych oburzenie. Jedni buntują się gdy musza przyjmować Ciało Chrystusa na rękę, inni że do ust. To nie ma znaczenia. Kościół określa formę przyjmowania Ciała Chrystusa. Najważniejsze, żeby była ona godna i gasiła nasze pragnienie bycia z Chrystusem.
- Wykonało się. Rozesłanie. Eucharystia się kończy, kapłan mówi „Idźcie….”, ale niech te 45 – 50 minut przeżyte na Eucharystii nie było zmarnowane.
- Ojcze w Twe ręce oddaję ducha mego. To jest realizowanie Eucharystii w mojej codzienności. Jeśli mam świadomość, że Eucharystia jest ważna, to chcę tu być. Caravaggio namalował obraz Ostatniej Wieczerzy gdzie Jezus łamie chleb. Widać ciekawość i zaangażowanie na twarzach apostołów. Z tyłu kręcą się karczmarz i karczmarka wchodzą w to napięcie. Nie przejmują się tym co się dzieje. Chciejmy, by Duch św. na nowo pozwoli nam przylgnąć do Eucharystii.