12.05.2019r. – dziś nasi pielgrzymi zwiedzają Ostrów Tumski i Wrocław. Monumentalne katedry i zabytki tych miast robią ogromne wrażenie. Nawet pogoda nie przeszkadza w radosnym spędzaniu tego czasu. Pozdrawiamy ciepło wszystkich pielgrzymów. 

zobacz galerię

Katedra wrocławska należy do najcenniejszych zabytków miasta. Jej powstanie wiąże się z jubileuszem roku tysięcznego, Zjazdem Gnieźnieńskim i założeniem biskupstwa we Wrocławiu (od 1930 r. arcybiskupstwo). Wzniesiona została na Ostrowie Tumskim, a jej patronem jest święty Jan Chrzciciel. Katedra była rozbudowywana przez kilka wieków. W 2. poł. XII w. w miejscu starszych budowli powstała katedra romańska. W XIII w. biskup Tomasz I wzniósł gotyckie prezbiterium z ambitem. Nad narożami obejścia ulokowane zostały dwie niewielkie wieże, prezbiterium nakryto żebrowymi sklepieniami sześciodzielnymi. W czasach biskupów Nankera i Przecława z Pogorzeli (XIV w.) wzniesiono korpus z dolnymi partiami wież zachodnich, zakrystię i kaplicę mariacką w stylu gotyku redukcyjnego. W XV w. dobudowano kaplice boczne oraz wyższe kondygnacje północno-zachodniej wieży, wraz z jej hełmem. , natomiast druga wieża ma zaledwie dwie kondygnacje. W XVI w. biskup Jan Turzo ufundował nowy portal zakrystii, jedno z pierwszych dzieł renesansu na Śląsku. W okresie kontrreformacji wnętrza katedry miały charakter barokowy. W 2 poł. XIX w. przeprowadzono regotyzację. W czasie oblężenia Wrocławia w 1945 r. została poważnie zniszczona. Przez powojenne półwiecze była odbudowywana. Wieże zachodnie otrzymały postmodernistyczne hełmy nawiązującymi do gotyku. Katedra jest budowlą ceglaną, trójnawową w układzie bazylikowym, z prostokątnym obejściem. Nawa główna wraz z prezbiterium ma 68 m długości, 8 m szerokości i 22,7 m wysokości. Wieże główne mają wysokość 91 m i są najwyższe w mieście. Nawa główna przykryta jest zrekonstruowanym barkowym sklepieniem krzyżowym, prezbiterium – sześciodzielnym, nawy boczne i obejścia – sklepieniem krzyżowo-żebrowym. W prezbiterium zobaczyć można późnogotycki tryptyk Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny z 1522 r. Powyżej znajduje się figura Madonny, po jej bokach stoją rzeźby świętych: Jadwigi, Krzysztofa oraz Jana Chrzciciela. Na witrażach umieszczono patronów katedry: św. Jana Chrzciciela i św. Wincentego oraz patrona Piastów św. Bartłomieja. Barokową ambonę zdobią płaskorzeźby w alabastrze. Na uwagę zasługują liczne znakomite nagrobki i epitafia z XIV-XVIII w. W Katedrze znajduje się 20 kaplic. Najwspanialsze z nich to gotycka kaplica Mariacka, oraz barokowe św. Elżbiety i Bożego Ciała, zwana Elektorską.  Znajdują się tu także nagrobki biskupów Przecława i Rotha, zaś w kaplicach barokowych dzieła najwybitniejszych artystów rzymskich (m.in. popiersie kardynała Fryderyka heskiego), czy praskich i wiedeńskich (J. B. Fischer von Erlach, F. M. Brokof). Katedra posiada cztery dzwony. Na jej chórze mieszczą się 151-głosowe organy.