15 lipca pielgrzymi po całodziennych wrażeniach związanych ze zwiedzaniem pięknych okolic wschodniej Polski nocowali w Sejnach. Dziś wyruszają do Wilna. Polecamy się ich modlitwom zanoszonym do Matki Bożej w Ostrej Bramie.

Obraz Madonny Ostrobramskiej namalowany został prawdopodobnie w Wilnie w latach 1620−1630. Mimo licznych dociekań, osoba malarza obrazu pozostaje nieznana. Olejny obraz namalowany jest na deskach dębowych 200 x 165 cm, pokrytych cienkim gruntem kredowym. Podwójne korony i sukienkę wykonaną ze srebra, zewnętrznie pozłoconą, nałożono na obraz na przełomie XVII i XVIII wieku. Charakterystycznym elementem obrazu jest wotum w kształcie dużego półksiężyca umieszczone w 1849 r. w dolnej części obrazu. Srebrną okładzinę ścian kaplicy, w której umieszczona jest Ikona Matki Bożej Miłosierdzia, stanowią wyselekcjonowane wota. Wśród wotów pokrywających ściany znajdują się też wota przesłane przez papieża Jana Pawła II. Liczbę wystawionych tu srebrnych wotów złożonych przez wiernych, w podzięce za otrzymane łaski, szacuje się w przybliżeniu na osiem tysięcy.

CMENTARZ NA ROSSIE

Cmentarz na Rossie w Wilnie jest niezwykle ważnym dla Polaków miejscem, silnie związanym z historią Rzeczypospolitej. Zaliczany jest do jednej z najważniejszych narodowych nekropolii. W skład cmentarza wchodzą niezwykle klimatyczna Stara Rossa (1769 r.), Nowa Rossa (1847 r.) oraz Cmentarz Wojskowy z 1920 r i Mauzoleum Matka i Serce Syna (1936 r.), gdzie pochowana jest Maria z Bilewiczów Piłsudska oraz serce jej syna – Marszałka Józefa Piłsudskiego.

KOŚCIÓŁ ŚW. PIOTRA i PAWŁA 

Kościół św. Piotra i Pawła w Wilnie jest, w naszym odczuciu, jednym z najpiękniejszych obiektów sakralnych, jakie do tej pory widzieliśmy. Z zewnątrz wygląda niepozornie, jednak jego wnętrze skrywa ogrom detali stworzonych przez najsławniejszych włoskich mistrzów baroku – Pietra Pierti, Giovanniego Gali i Michała Anioła Palloni (nadwornego malarza Jana III Sobieskiego).

OBRAZ „JEZU UFAM TOBIE”

Ksiądz Sopoćko zlecił malowanie obrazu Jezusa Miłosiernego na początku 1934 r. wileńskiemu artyście malarzowi prof. E. Kazimirowskiemu. Mieszkanie i pracownia Kazimirowskiego mieściły się w tym samym budynku, w którym mieszkał ks. Sopoćko. Siostra Faustyna, która przez cały czas malowania obrazu przebywała w Wilnie (zobacz dom Zgromadzenia), przychodziła do pracowni malarskiej, aby przekazywać szczegóły dotyczące wyglądu obrazu. Ksiądz Sopoćko osobiście starał się o to, aby obraz był malowany dokładnie według jej wskazówek. Płótno, na którym zlecił malowanie obrazu, dopasował do wymiarów ramy podarowanej mu wcześniej przez jedną z parafianek. Malowanie trwało około pół roku i kiedy namalowany obraz był już gotowy do zawieszenia, ks. Sopoćko chcąc się upewnić jak ma być umieszczony napis na obrazie poprosił siostrę Faustynę, aby zapytała o to Pana Jezusa:

,,W pewnej chwili zapytał mnie spowiednik, jak ma być umieszczony ten napis, ponieważ to wszystko nie mieści się na tym obrazie. Odpowiedziałam, że się pomodlę i odpowiem na przyszły tydzień. Kiedy odeszłam od konfesjonału – przechodząc koło Najświętszego Sakramentu – otrzymałam wewnętrzne zrozumienie, jaki ma być ten napis. Jezus mi przypomniał, jako mi mówił pierwszy raz, to jest, że te trzy słowa muszą być uwidocznione. Słowa te są takie: JEZU, UFAM TOBIE” (Dz. 327).

Podyktowany napis, który stanowi istotny element obrazu, ks. Sopoćko wykonał na dodatkowej płycie i umieścił na ramie pod obrazem. Następnie na wyraźne żądanie Pana Jezusa, przekazane przez siostrę Faustynę, ks. Sopoćko rozpoczął starania o zawieszenie obrazu w kościele pw. Św. Michała w Wilnie, gdzie był rektorem. 4 kwietnia 1937 r. za zgodą metropolity wileńskiego abp Romualda Jałbrzykowskiego obraz Najmiłosierniejszego Zbawiciela, po pozytywnej opinii rzeczoznawców, został zawieszony obok głównego ołtarza w kościele pw. Św. Michała, gdzie wierni przez około jedenaście lat otaczali go należną mu wielką czcią. Powołana w 1941 r., z polecenia metropolity, druga komisja rzeczoznawców orzekła, że „Obraz jest wykonany artystycznie i stanowi cenny dorobek w religijnej sztuce współczesnej”. (Protokół Komisji w sprawie oceny i konserwacji obrazu Najmiłosierniejszego Zbawiciela w kościele pw. Św. Michała w Wilnie, z dnia 27 maja 1941 r. podpisany przez rzeczoznawców prof. hist. sztuki dr M. Morelowskiego, prof. dogm. ks. dr L. Puchaty i konserwatora ks. dr P. Sledziewskiego).

zobacz galerię z Wilna